ONA
Niby we dwoje ,a jednak sama
Czuję się bardziej opustoszała
Obdarta z marzeń,oszukiwana
Jak otchłanie wciągają to przekonanie
Kłamstwa zakorzenione,jak stare drzewa
Powracają do swojego właściciela
Napędzane,jak siła nieczysta
Burzą nadzieję, że to co się działo to nie istnieje
Co się dzieje,brnę w knieje nieznane szlaki
To mój los taki
Gaśnie iskierka co płomień rozpala
Szczęście dane ,od nas oddala
Z wiatrem ulecieć
w przestworza pragnień nie pozwala
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Poeta zemnie żaden, pisać każdy umie, jeśli znaczenie słów rozumie, słowa na papier przelane są dwojako rozumiane. Czasem jest to wiersz, czasem są to słowa, które rymować się gotowe. Znaczą tak wiele aby przetrwać samotne soboty i niedziele.