Przysięga
poznała go przypadkiem
tak jak wielu ludzi
jedyny droga w necie
poznali się
on przystojny zadbany
ona piękna lalka
do siebie pasowali
zakochała się w nim
on zdobył jej zaufanie
mówił piękne słowa
dawał prezenty 
tak minęło kilka miesięcy
kochała go
 nawet wtedy kiedy
bił ją
 kiedy zabrał wolnoć
ona go kochała myśli
to moja wina
nie prawda tak nie może być
na tym nie kończy się finał
im bardziej go kochała
mocniej dostawała
morał jest taki
ludzkość to rodzaj Dwojaki
poznawać ludzi
piękna sprawa
czy poznasz do końca
 to nie zabawa
uczucia się wypalają
tylko wtedy kiedy zapominamy
co przysięgamy .
aut Grzegorz Borkowski